Ynghylch

Y gred ydi ei bod wedi cael ei chyflwyno i'r DU yn ystod cyfnod y Rhufeiniaid (neu’n gynharach hyd yn oed), ond mae'r ysgyfarnog yn cael ei hystyried fel rhywogaeth wedi brodori bellach. Mae'n fwyaf cyffredin ar dir fferm agored, mewn cynefinoedd glaswelltir ac ar ymylon coetiroedd, gan ffafrio mosäig o gaeau âr, glaswellt a gwrychoedd. Mae'n pori ar lystyfiant a rhisgl coed a llwyni ifanc.


Nid yw ysgyfarnogod yn cloddio tyllau fel cwningod, ond yn llochesu mewn 'ffurfiau', sef pantiau bas yn y ddaear neu'r glaswellt. Os bydd rhywun yn tarfu arnyn nhw, mae posib eu gweld yn llamu i ffwrdd ar draws caeau, gan ddefnyddio eu coesau ôl pwerus i wthio eu hunain yn eu blaen, mewn patrwm igam-ogam yn aml. Mae’n haws gweld ysgyfarnogod yn gynnar yn y gwanwyn pan fydd y tymor magu’n annog ymladd neu 'focsio'. Gall y benywod gynhyrchu tair i bedair torllwyth o ddau i bedwar o ysgyfarnogod bach (sy’n cael eu galw’n lefrod) y flwyddyn.